Verdwenen grenzen verhaalt over Florica en Remus die elkaar ontmoeten in de tirannieke jaren ’80 van Roemenië. Florica behoort tot een traditionele Romafamilie. Ze smacht naar vrijheid, ver weg van een gedwongen huwelijk en de onwelkome avances van haar oom.
Remus woont bij zijn grootmoeder en werkt als schoenmaker. Hij droomt ervan om een groot dichter te zijn en te kunnen schrijven zonder censuur, maar durft zich niet te keren tegen het communistische regime van Nicolae Ceaușescu zoals de oude schrijvers die hij in het koffiehuis ontmoet.
Hun gedeelde ongeluk is het begin van een aangrijpende liefdesgeschiedenis. Tegengewerkt door de familie van Florica en de geheime dienst zoeken ze de grenzen van hun geluk op.
Jij geeft alles kleur wat Ceaușescu grijs heeft gemaakt.
Eenmaal buiten Roemenië, in het kapseizende West-Europa, ondervinden ze dat vrijheid een relatief begrip is. Ondanks de verdwenen grenzen polariseert Europa in snel tempo en waar ze ook zijn, ze blijven vreemdelingen. Maar ze hebben elkaar en dat is genoeg. En net als het leven hen eindelijk toelacht, slaat het noodlot toe.
NU IN EEN NIEUWE KEKKE DRUK! Dat alles in vierhonderdtweeëndertig bladzijden voor maar € 23,99. Te koop en (als het boek er niet ligt:) bestelbaar bij de boekhandel. Koop vooral daar, zeg ik.
Met dit daverende debuut begon het allemaal: Verdwenen grenzen werd een enorm succes. Bij HarperCollins verscheen in 2025 een nieuwe druk.
RECENSIES EN REACTIES
“Het blijft uitzonderlijk in het vaderlands debutenaanbod, zo’n schrijver die zich aan zulke ongerieflijke, donkere, grote verhalen waagt… Voor alles is Popa een vitale verteller die iets kwijt móét: een verhaal dat er mag zijn” – Jeroen Vullings in Vrij Nederland.
“Het is gigantisch goed.” – Wim Krings, panellid bij DWDD boeken.
“Popa heeft inmiddels in korte tijd vier indrukwekkende romans geschreven, die zich allemaal onderscheiden door vitaliteit, vertelvaardigheid en urgentie. Een schrijver die een groot publiek verdient.” – Ronald Giphart in het Algemeen Dagblad.
“Sterke debuutroman die een voor veel lezers relatief onbekende wereld opent.” – NBD Biblion.
“Popa weet op indringende wijze twijfels en verlangens weer te geven. […] Hij is erin geslaagd de realiteit van het menselijk handelen op zeer confronterende wijze vast te leggen.” – De Boekenkrant.
“Een juweeltje” – Boekenwurm en Pleeg.
“Popa schildert een West-Europese wereld die egoïstisch, wreed en discriminerend is: ‘Emigreren is een opoffering’. Geschikt voor breed publiek dat geïntereseerd is in de huidige discussie over emigratie en inburgering.” Dr. E. Agoston-Nikolova voor NBD Biblion.
“Prachtig! Knoop in mijn maag en dikke tranen. Zó mooi…” – Totaal objectieve reactie van mijn literair agent, Remco Volkers.
“Stefan Popa schrijft in een beeldrijke stijl en met een oorspronkelijke vertelstem: een groot nieuw talent in de Nederlandse letteren.” – Eveneens een waardevrije reactie van vorige uitgeverij, Uitgeverij Link.
@SCPopa een geweldig boek met nu ook nog een héél actueel thema. Knap. Recensie van Vullings uit VN pas achteraf gelezen.
— Wim Krings (@thrillerboek) 26 maart 2014
En tot slot, minder bekend, net zo mooi: Verdwenen grenzen van @SCPopa. Prachtig debuut en het is nog een aardige gozer ook
— Bob Dijkgraaf (@bobdijkgraaf) 1 juli 2014
Gelezen: “Verdwenen grenzen” van Stefan Popa. Mooie debuutroman van jonge Baarnaar. Over Ceausescu’s Roemenië, maar vooral over melancholie.
— Rik van Hardeveld (@RikvanHardeveld) 7 juli 2014
“@LINKuitgeverij: Allemaal naar Roemenie. Met ‘Verdwenen grenzen’ in de koffer 🙂 http://t.co/f41T3tNmD9” INDERDAAD AANRADER!!
— Wieke Hart (@wiekehart) 23 juli 2014
@SCPopa, je debut Verdwenen Grenzen net uitgelezen. Mooi verhaal en mooi geschreven! Het boek houdt me nog even bezig….
— Oiana van der Sande (@oriaantje) 26 juli 2014
Vannacht flink door kunnen lezen in ‘Verdwenen grenzen’ van @SCPopa. Wat een mooi boek is dat. #leestip
— Pascal Vanenburg (@vnnbrg) 8 maart 2014
