‘Een boek dat in je hoofd blijft zitten.’
De Limburger


Lees meer /

Pitu moet sterven. En dat terwijl hij nog zoveel heeft om voor te leven. Zijn dochter Samarina, zijn dorp Crushuva en zijn volk, de Aroemenen. Pitu grijpt levenslustig terug naar zijn verleden en dat van zijn volk. Want net als de einddatum is vastgezet, kom je het leven echt tegen.

LOG

Ik doe mee

Dit verhaal wordt anders dan de andere verhalen die ik op deze plek schrijf. Ik ben de ik. Deze gedachten behoren mij toe. Ze zijn niet bedacht, hoogstens een beetje mooier geformuleerd omdat ik zo lelijk denken kan. (Maar heel mooi formuleren kan ik ook weer niet, denk ik altijd.)
Ik ben het nieuws. Beter gezegd: ik maak er onderdeel van uit.Lees toch door…

Hobbyen

Ik sprak met mijn zwager over het plezier van hobby’s. Liefhebberijen. We zijn allebei jaloers op mensen die vazen of asbakken in elkaar kleien. Vrouwen die punniken, breien, haken, naaien. Mannen die aan de waterkant zitten om vissen te vangen die ze terugwerpen om ze opnieuw te vangen. Mannen die punniken, breien, haken, naaien. Vrouwen die vissen. Alle hobbyisten. Lees toch door…

BOEKEN

“Popa’s epos heeft iets klassieks, geschreven in een tijdloze, beeldende stijl. Het beklijft!” – Bo van Houwelingen in De Volkskrant

“Drankovergoten en welbespraakt. Een krankzinnig reisverhaal. Verrukkelijk!” – Atte Jongstra

“Zo gemakkelijk zet deze jonge, fijne verhalenverteller een sterk poëtisch beeld neer.” – Guus Bauer op Tzum

“Voor alles is Popa een vitale verteller die iets kwijt móét: een verhaal dat er mag zijn.” – Jeroen Vullings in Vrij Nederland

VOLG(ENS) MIJ

romans: of de oleander de winter overleeft - de verovering van vlaanderen - a27 - verdwenen grenzen

© 2005 - 2021, Stefan Popa