★★★★
‘Hartverwarmende, mooie, weemoedige roman’
De Telegraaf


Lees meer /

Pitu moet sterven. En dat terwijl hij nog zoveel heeft om voor te leven. Zijn dochter Samarina, zijn dorp Crushuva en zijn volk, de Aroemenen. Pitu grijpt levenslustig terug naar zijn verleden en dat van zijn volk. Want net als de einddatum is vastgezet, kom je het leven echt tegen.

LOG

Sinaasappelsap en koffie

Intussen ben ik vijf maanden vader. Misschien vraagt dat om een evaluatie, om bezinning, een terugblik en een niet al te vergezicht als toegift. Maar ik ben tot niets in staat. Fons ligt nu in mijn armen te slapen. Zijn borst gaat snel op en neer. Een verkoudheid voert zijn ademhaling op. Al drie weken hoest hij zijn longen en zijn slaap stuk. Zijn bedje weigert hij, zoals hij ook de eerste vier maanden van zijn leven heeft gedaan. Toen reflux, nu een genaldeloze griep (en, dan toch, reflux?). Slapen doen we in dit gezin zo weinig mogelijk, zelfs al snakken we allemaal naar ons matras. Lees toch door…

Stadsdichter

Het liefst word ik stadsdichter van Delft
Of een andere gewone stad
Maar telkens rijmen de woorden niet
Of juist wel
Dicht betekenisloze strofen
Passend bij stad en stedelingen
Steen, stoeptuinen, zonnepanelen
Koffie to go, koffie voor de blijf
Thee of chai
Nee, ik blijf de stadsdichter die schrijft
In die andere gewone stad
Amersfoort, lettergrepen te over.

BOEKEN

“Popa’s epos heeft iets klassieks, geschreven in een tijdloze, beeldende stijl. Het beklijft!” – Bo van Houwelingen in De Volkskrant

“Drankovergoten en welbespraakt. Een krankzinnig reisverhaal. Verrukkelijk!” – Atte Jongstra

“Zo gemakkelijk zet deze jonge, fijne verhalenverteller een sterk poëtisch beeld neer.” – Guus Bauer op Tzum

“Voor alles is Popa een vitale verteller die iets kwijt móét: een verhaal dat er mag zijn.” – Jeroen Vullings in Vrij Nederland

VOLG(ENS) MIJ

romans: of de oleander de winter overleeft - de verovering van vlaanderen - a27 - verdwenen grenzen

© 2005 - 2021, Stefan Popa