Een hoge lach en een orgie

De boeren, de arbeiders en het stadsgepeupel anno nu geloven niet meer in draken of heksen. Ze denken dat ze weten. Ze geloven niet meer in de hoge heren, maar nog wel in de producten van hen. De tranen lopen rijkelijk over de wangen van de heren. Lachtranen. De koningen van de lach bedanken hun voorvaderen met een kus op het familiewapen en mieteren daarna hun maatpak op de grond.

Kijk op en wandel

Kijk op en wandel. Geld vind je toch niet op straat. We pinnen. En ja, je hebt mooie schoenen, maar je hoeft ze niet constant te bewonderen. Kijk op en geniet van wat je kunt zien.

Zigeunerseizoen

‘Het is weer zover,’ zegt de zon. ‘Het zigeunerseizoen is weer begonnen.’ Vanuit de lucht ziet de zon hoe zigeuners Nederland overspoelen. Ze zijn hier in de zomer om muziek te maken en geld te verdienen.

Woordwoensdag: De Schuinsmarcheerder

Ik heb een zwak voor schuinsmarcheerders. Lieden die liederlijk door het leven lanterfanten, alles (aan)pakken wat hen de moeite waard lijkt en lullige levensactiviteiten streng links laten liggen omdat zij zich enkel concentreren op de kostbare momenten des levens. Dat is mooi…

Woordwoensdag: Adopteer een belegen woord

Vroeger was alles beter. Dat weet iedereen, behalve zij die te jong zijn om met weemoed aan het verleden te denken. Zij zullen het echter nog leren, zodra de jeugdpuistjes en de depressieve buien vervallen. Wis en waarachtig!

Woordwoensdag: Epibreren is mijn vak

Het werkwoord ‘epibreren’ heeft geen betekenis, waardoor de betekenisloosheid uiteindelijk de betekenis van het woord werd. Een woord met meerdere lagen, bestaand uit klanken die het juiste cachet presenteren.

Woordwoensdag: Quatsch is de kampioen

‘Totale quatsch,’ antwoordde Harry Mulisch op de vraag of hij lid was van de NSB-organisatie Jeugdstorm. En: ‘Als het waar was, had ik er wel een prachtige roman over geschreven’. Met zo’n repliek behoor je zonder enige twijfel tot de leiders van het schrijversgilde.

Woordwoensdag: Lijden aan je eigen ik

De herfstcoup heeft weer plaatsgevonden. Een uitstekend moment om een prachtig woord te introduceren, dat helaas ten onder gaat aan zijn eigen ik: patjepeeër.

Woordwoensdag: Akelig adel

In principe is dit stuk een week en een dag te laat, maar alsnog wordt het woord ‘Prinsjesdag’ onder de loep gelegd. Geheel in stijl. Het koningshuis loopt immers ook een aantal eeuwen achter.

Woordwoensdag: wat een fiasco

Het Nederlands is een prachtige taal. Sterker nog: het is mijn lievelingstaal. Natuurlijk oogt het niet zo sierlijk als het Spaans, golft het niet zo vrij als het Frans en stuitert het niet zo intrigerend als het Italiaans, maar toch is het plezierig op zijn eigen, onbevangen, manier.

De Dom, Broodje Mario en ’s lands gamefort

Een broeierige oppervlakte aan het Neude, gevuld met ambitieuze nerds van de hoogste orde. Voor de één een nachtmerrie, voor de gemeente en de provincie Utrecht een droom. Zij hielpen stichting Dutch Game Garden het voormalige ABN AMRO-pand te bezetten en om te dopen tot een hemelse herberg voor gamebouwers.

Woordwoensdag: Prehistorisch plezier

De woensdag is een weekbreker en daarom geliefd onder de werkmieren van onze koningin. Maar wie breekt de woensdag, zodat ook de breukdag wordt gebroken voor een perfecte co-existentie van de meest nobele dag na de weekeinddagen?

Voetbal dient als archaïsche tijdmachine

Bij het nieuwste exemplaar van het populairste populair-wetenschappelijk magazine Quest wordt een extraatje geleverd. Een klein Questje: een special over nanotechnologie. Tegenwoordig kunnen wij mensen werken met deeltjes zo minuscuul als een miljardste van een meter; dat terwijl we duizenden jaren geleden met het kwijl langs onze mondhoeken een edelhert van dik tweehonderdvijftig kilogram probeerden …

romans: of de oleander de winter overleeft - de verovering van vlaanderen - a27 - verdwenen grenzen

© 2005 - 2021, Stefan Popa