Dood aan de roman!

Zomergasten, ik mag er graag naar kijken. Vorige week zondag zat Peter Buwalda tegenover meester-interviewer Wilfried de Jong. De stoelen van beide heren ogen kronkelig en oncomfortabel. De bijpassende tafel deelt dezelfde Flintstonevormen. De kleur doet denken aan de geelbeige badkuip van mijn grootmoeder. De gast, welbekend om zijn lijvige debuutroman Bonita Avenue, leek zich …

Zeg in ieder geval dat het lief is

Het is tijd. Zojuist heb ik mijn tweede roman ingeleverd bij mijn uitgeverij. ‘Definitief’, heb ik aan de documenttitel toegevoegd, zodat er geen misverstanden over kunnen ontstaan. A27 is af. Alsjeblieft uitgever, alsjeblieft vormgever, alsjeblieft drukker, alsjeblieft lezer. Take it away! Ik ben opgelucht. De metafoor is eerder gebruikt door andere auteurs, misschien zelfs te …

Kinderboekenweek

Het is weer Kinderboekenweek. Tin Toeval, of eigenlijk schrijver Guus Kuijer, leerde mij de kunst van het verdwalen.

Receptuur: Hoe bereid je een merel?

Thrillers uit het buiten- en binnenland, een stapeltje oude Bosatlassen, twee dozen met vergeelde literatuur en kasteelromannetjes voor een euro. In een fruitkistje op de grond liggen wat streekromans. Dit marktkraampje heeft alles. Ik blader door een wijngids. Ik lees wat over zuurtjes en zoetjes en kruidige afdronken. Eigenlijk lust ik alle wijnen, dus eigenlijk …

A27: de film

De verfilming van mijn nieuwe roman is er nog eerder dan het boek zelf. Of, nou ja, het verfilmpje. Deze week verschijnt A27. Opdat iedereen het weet: Aanstaande donderdag is de presentatie bij boekhandel Den Boer in Baarn (aanmelden kan hier), wees welkom.

Het Parijs van Roemenië

De Brink staat vol met kraampjes. Zomeroliebollen, afgedankt servies, sinaasappeldozen gevuld met thrillers en kinderboeken, televisietoestellen waaraan je je vertilt. Mensen kijken je hoopvol aan als je langsloopt. Het lijkt Koningsdag, maar het is al mei, op twee dagen na juni. In de muziektent schalt een stel heren lotnummers over de Brink. Van twee Albert …

Strond

Wilders in het Duits. Ja, dat gaf de twittermens wat te grappen. Een politicus met een gekke haarstijl. Een publiek dat zich gedwee laat ophitsen door oneliners. De overeenkomsten worden geschetst. ‘Abjecte, ziekelijke vergelijkingen met Hitler en nazi’s pik ik niet meer’, zei Wilders eens. Jaren terug heb ik mijzelf in een satirische bui ook …

Turkenbak

Er moet nog veel moet gebeuren voordat iedereen in Nederland gelijkwaardig wordt behandeld. Tolereren kun je leren.

Moestuinlessen

– Zullen we van de glijbaan?
– Mag niet van mama. Als het donker is plassen de Marokkanen eroverheen.

Nieuw omslag Verdwenen grenzen

Verdwenen grenzen heeft een nieuw exterieur aangemeten gekregen. Dat mag ook wel, want de binnenkant is eveneens grondig aangepakt. Het boek gaat nu over een meisje dat muisjes vangt en de dieren traint om met optredens haar levenswens te bekostigen: per langeafstandsbus afreizen naar het Duitse Hameln. In alle eerlijkheid: het verhaal is intact gebleven, maar de onzorgvuldigheden zijn gerepareerd. Elders noemde ik de herziene versie de ultimate director’s cut edition. Terecht. En daar hoort een mooi omslag bij, toch?

romans: of de oleander de winter overleeft - de verovering van vlaanderen - a27 - verdwenen grenzen

© 2005 - 2021, Stefan Popa