Brief aan Rihanna

Hoi @Rihanna. Ik neem viervijf seconden de time om op je twietje te reageren. Omdat mijn Engels not so good is, doe ik je een answer toekomen in mijn charakteristieke kliekjesgermaans. Ik hoop dat je het understand. Ik spreek by the way ook voor mijn bitch Sigrid Kaag en het account van de minister president (want dat ben ikzelf, you know what ik mean – dat betekent trouwens je weet toch).

Jouw verzoek om 100 miljoen dollar te payen voor onderwijs in poor landjes komt een beetje rauw op mijn roof vallen. Are you helemaal Greece of zo? We willen juist besparen op ontwikkelingshulp. Je twietje doet me een beetje thinken aan dat nummer van je, Bitch better have my money. Maar ik heb je money niet. De fact is dat we al een ontwikkelingshulpproject zijn gestart om de komende years poor multinationals meer dan een miljard (een billion is dat, right?) te schenken. Emotional stuff hoor!

Abovendien hebben we het as we speak heel druk met ons eigen national onderwijs. We leren onze students nu ook songs. Het Wilhelmus, heeft $$ybrand je daarover up to date gehouden? We don’t know precies wie de text geschreven heeft, misschien Lil’ Filips, MC Datheen of CornyHert, maar het staat vast dat het een very important song is. Dat vind je vast ook happy to hear.

Kortom: ik moet je helaas disappointen. Misschien dat je iets van je eigen fortune kunt gebruiken? Just saying. Bij de VieVieDie geloven we in onze eigen beans doppen.
Nou, see you later alligator. Ik ga weer aan het work, work, work.

Kind groetjes,
Mark Rutte, Minister-President van de Netherlands

Ps. If – if hè? – er next year wel een Correspondents’ Dinner wordt georganiseerd, zou je dan met mij op date willen? Het wordt fun, dat beloof ik. Of ik een Rude boy ben, ik don’t know, maar een Rutte boy ben ik sowieso. I’d love if you joined me.

Dit verhaal verscheen eerder op Shortreads.nl.

romans: of de oleander de winter overleeft - de verovering van vlaanderen - a27 - verdwenen grenzen

© 2005 - 2019, Stefan Popa