maandag, 25 juli, 2011
Blog

Van hiervoor: Porno in de file
Wat volgt: Kijk op en wandel

Amen

Het biechthok bloedde. ‘Vader, ik heb opnieuw stapels zonden gespaard. Sta me toe ze te belijden.’ Met mijn hand probeerde ik mijn ontsnappende dikke darm in toom te houden. Niets bespaarde ik de harige oren van de priester. ‘Ik beroofde een dochter van haar moeder en vice versa idem dito, leende spullen zonder de intentie de eigendommen te retourneren, bezorgde twee mannen met een alternatieve voorkeurssekse een oververhitte en opengesperde aarsopening met een stuk slaghout, heb me kortstondig laten betasten door een jongedame – ik vind het lastig, vader, om mijn liefde enkel aan God te schenken –, waarna ik vast niet als eerste noch als laatste mijn sanctum scrotum uit pure noodzaak en frustratie heb geleegd op het openbaar toilet.’

Ja, het was een productieve ochtend. De contouren van de zuchtende zwartrok sijpelden door het gaas en de houten spijlen. Wat moest de man toch met mij? Mijn biecht opbiechten was hem ten strengste verboden door de rokken van bovenaf. Hij kon mij slechts sturen, ja, maar ik liet mij niet sturen. Ik had een opdracht opgedragen gekregen van zijn en mijn chef; de auteur van hét boek en van alle andere, overbodige, boekwerken op aarde. De opdracht om de mensheid te reduceren.
‘Maar er is iets misgegaan. Of heeft God mij ontboden?’
De muffe kerklucht bracht me in een roes. Misschien was het de bloedende wond onder mijn hand die mij in de dronkenschap van de dood bracht en had de lucht van eeuwendurende gebeden er niets mee te maken. Ik wist het niet. ‘Twee mannen met een schoon gelaat, beiden gehuld in een wit gewaad. Meer kan ik niet herinneren, vader,’ zei ik.
‘Niets?’ vroeg hij.
‘Nee. Of, misschien: een gouden dolk, met daarop de beeltenis van broeder Christus. En heldere, onbegrijpelijke woorden.’
Ik viel voorover. Draagt de biechtvader sportsokken? Mijn darmen kronkelden eropaf.
Een rode waterval stroomde onder het gelijkkleurige gordijn door, de drempel af en verkende de onregelmatigheden van Gods vloer.
‘Deinde, ego te absolvo a peccatis tuis in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti. Amen.’

Deze tekst werd eerder gepubliceerd op Pulpfictie.nl. Stemmen mag altijd.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*