Maandelijks archief: september 2012

Schaduw – Winnaar juryprijs Welingelichte Kringen

Als kind was ik constant in de weer met mijn schaduw. We bestreden elkaar met ingeklapte paraplu’s als degens en imiteerden de ander totdat een van ons afweek. In bed haakte ik mijn duimen aan elkaar en wapperde met mijn handen. Dat was voor mijn schaduw het teken om een vlinder tevoorschijn te toveren. Ik moest lachen. Mijn schaduw niet, maar daar kon hij niets aan doen. Hij kon niet praten. Gelukkig had ik stem genoeg voor twee. Lees verder