‘Verderop is een stuk kust stuk,’ zegt de Zeeuwse. De wind voert haar snik mee naar de Britse overburen. Ze knijpt in mijn hand voor steun. ‘Ik kwam daar graag met mijn grootvader. We zochten naar verlaten schelpen. Hij vertelde me wat ze in zijn oor fluisterden. Dat hij een mooie kleindochter had, bijvoorbeeld. Mijn grootvader hoorde van een schelp dat de bevrijding aanstaande was.’ Voort…
Het regent
Kranige klodders roest en bruin.
Mijn schouders vies,
Jouw schouders vuil,
Sorry lief.
Mijn oor doet zeer,
Want het regent:
Het regent oorsmeer.
Stoute jongen! De School of Media (stoer, Engels!) te Windesheim Zwolle was diep gekwetst en teleurgesteld na het lezen van mijn blog. ‘Het voelt gewoon niet als een prestatie’, schreef ik in 2009 (!) brutaal over mijn journalistiekdiploma. Op de uitreiking kwam mijn begeleidster hierop terug. Ze zei niet dat ik trots moest zijn op mijn ‘prestatie’, maar dat ik trots was. Ik had iets wonderlijks geflikt: een diploma journalistiek! Ik schudde mijn hoofd. Voort…
Internet. Jonge meisjes worden erdoor verkracht. Bedrijven weten wat je nodig hebt: mooie spulletjes met korting, bonuskorting erbovenop. En een sekspartner, toch? Rijken worden rijker. Vieze mannetjes doneren filmpjes aan Martijn. Nekschot. Eens of oneens. In het Roemeense stadje Râmnicu Vâlcea rijdt men Mercedes, BMW, Audi of een prijzige sportwagen. Gesponsord door internetbankieren. Voort…
Een rode kater doorklieft het gras en schiet de zomereikenboom in. Ik druk mijn neus tegen het raam, maar de rode en oranje herfstbladeren maken het dier onzichtbaar. Voor eventjes dan. De vallende bladeren verraden de balancerende kater. Houterig overweegt hij zijn stappen. De soepelheid is hij een leven of twee geleden verloren. Hij stapt mis, maar zijn nagels redden hem van een ondergang. Nu bungelt er een kater hoog boven het gazon. Zijn naam is Sammy. Voort…
‘Ik wil kinderen.’
‘Nu?’
‘Ja.’
‘Nee.’
‘Ik wil het gewoon proberen.’
‘Dat wil ik ook wel.’
‘Weet je het zeker?’
‘Ja.’
‘Schat toch.’
‘Maar ik hoef geen kinderen.’ Voort…